Carpe Diem
Het begon donderdagochtend met koorts, een futloos gevoel, meer hoesten en minder adem. Gelukkig kwam in de namiddag mijn beste vriendin - ook mucopatiënte en ook getransplanteerd - op bezoek om mij wat op te fleuren. We kenden elkaar van gezicht al langer, maar leerden elkaar pas echt goed kennen toen we beiden in afwachting van een longtransplantatie waren en eigenlijk in hetzelfde straatje zaten; eentje dat er niet zo goed uit zag. Sindsdien zijn we beste vrienden geworden, en toen ik van Leuven (vlak bij haar deur) naar Ieper (150km verder) kwam, had ze me dan ook verzekerd dat ze nog langs zou komen.

^^ Lesley en ikke ^^
Vrijdag begon dan wel ietsje beter (zonder koorts, bijvoorbeeld) maar was ook nog niet helemaal zoals het hoorde. Ook vandaag was het nog niet honderd procent ok, maar toch merkbaar minder slecht dan de twee voorbije dagen. Vooral het feit dat ik weer meer moet hoesten en af en toe wat kortademiger ben, is vervelend. Ondertussen heeft de dokteres hier contact gezocht met mijn behandelende prof uit Leuven voor advies over de antibioticatherapie. Tot hij geantwoord heeft - wat wel zeer spoedig zal zijn hem kennende - gaan we gewoon verder zoals we bezig zijn.
Zoals al gezegd: de infectie helemaal overwinnen zal niet lukken, maar het terugdringen en zo comfortabel mogelijk maken, moet wel mogelijk zijn.

Vandaag in de fotoreeks "verpleegkundigen @ palliatieve zorgen": Tanja!
|
|
Mijn bad |
|
|
In de zetel en naar de keuken |
Reacties
Spaar ze allemaal !
Hopelijk kan de infectie snel terug gedrongen worden voor je ....
Want extra pijn is nooit fijn.
Veel sterkte...
Ik moet eerlijk zeggen dat ik schrok van je fysieke gesteldheid in tegenstelling hoe ik je ken. Overigens had ik niet verwacht dat jouw levensverhaal deze kant op ging draaien na de succesvolle transplantatie destijds en alle MOAM’s
Knap van je om iedereen mee te laten lezen op de reis van jouw leven. Zoals al vaak is gezegd, sluit ik me bij de rest aan en wens je veel sterkte in deze vervelende tijden, ook je naasten. Ik respecteer je grote inzet voor de diverse verenigingen waar je actief bij betrokken bent en waar jij je hard voor maakt.
Hopelijk is die vervelende infectie snel minder en misschien zit er zelfs nog een in-house tour in het verschiet. Genoeg lieve verpleegsters die je ergens naar toe sleuren zo te zien.
Houd jij de planning bij, Yoeri??
Ook ik lees je blogs elke keer weer. Heb zoveel respect voor jou! Ik wens je heel veel sterkte in deze moeilijke tijd. Je bent vast een heel goed persoon!
Groeten,
Gysbert
Yoeri, ik heb het al eerder gezegd, ik zeg het weer, petje af kerel. Petje af......
Ik lees al een poosje mee met je blogs en het is ontroerend om te zien hoe goed je er i.m.o. mee omgaat: hulde!
Ik wil je dan ook nog eens (zoals de vele anderen) onwijs veel sterkte toewensen. Het klinkt heel gemakkelijk en cru wat ik nu ga zeggen: maar maak er het beste van!
Gr,
Lean