Gezellige drukte
En daar sta je dan met je mond vol tanden. Dan ga je eens een keertje overleggen met de lokale artsen hier en dan vallen de woorden 'Palliatieve Zorgen'. Da's wéér ff schrikken. Twijfels twijfels... moeilijke beslissingen... Die stap naar Palliatieve Zorgen is een flinke knoop om door te hakken, dus dan ga je toch maar eens een keertje rondkijken en lezen wat dit precies moet voorstellen.
Dan lees je her en der over 'huiselijke sfeer', maar dan bedenk je je weer dat je de verpleging opnieuw moet leren kennen. Wat verder lees je dan weer dat er op deze afdeling net tijd is om de patiënten te leren kennen, en dat het zelfs in zekere zin een van de doelstellingen is van de palliatieve afdeling om meer tijd te spenderen aan de patiënt en de omgang ermee.
Wat voor mij uiteindelijk de doorslag gaf, was het simpele feit dat ik las dat mijn hond hier ook een keertje op bezoek kon komen. Ik ben hier nu inmiddels ruim een maand en ik heb er nog geen seconde spijt van gehad. Elke dag opnieuw beleef ik nog mooie momenten, die veel moeilijker tot niet realiseerbaar geweest zouden zijn geweest op een traditionele afdeling. Natuurlijk zou ik liever huiswaarts gegaan zijn, maar in de onmogelijkheid van het thuis verblijven, is dit het best mogelijke alternatief, zo is me inmiddels duidelijk geworden.
Naar de Palliatieve Afdeling ben ik niet gekomen om te sterven, ik ben hierheen gekomen om nog maximaal te leven, wetende dat het einde er onafwendbaar zit aan te komen...
|
|
Een muzikaal moment |
|
|
Ff schrikken - update |
Reacties
Mooi dat je nog achter je keuze staat.
Is er nu ook een maximale tijd dat je daar mag verblijven?
Rare vraag misschien maar onlangs las ik dat in Nederland een oude vrouw na 3 maanden een Hospice moest verlaten omdat ze maar bleef leven.
(Hospice is denk ik een soortgelijk iets als waar jij nu zit)
Verder zijn de foto's af en toe best schokkend, zo mager als je bent.
Hou je Taai !!
Henk Jan
(vader van 2 meiden met CF)
Hele mooie woorden ........
Maar toch mis is nog 1 ding in je foto-collectie.
Waar is je tweakers poster
En nu ik toch de collectie compleet heb van de Palliatieve zorg ; Waar gaan we nu voor sparen ?
iig heel veel sterkte.
LuckyY
Met deze blog laat je ook andere weten wat echt leven eigenlijk inhoud.
Hopelijk kunnen we nog lang van deze blog genieten en vooral leren
Sterkte
Sander
Mooi gesproken! Lees je blog al een geruime tijd, ontzettend goed en mooi om te lezen hoe jij hierin staat! Heel veel sterkte en ik zal je blog met meer dan alleen interesse blijven lezen!Naar de Palliatieve Afdeling ben ik niet gekomen om te sterven, ik ben hierheen gekomen om nog maximaal te leven, wetende dat het einde er onafwendbaar zit aan te komen...
Ik vind het bewonderenswaardig hoe je met je situatie omgaat.
Elke keer als ik je blog lees, ben ik zodanig onder de indruk dat ik vergeet waarvoor ik eigenlijk naar Tweakers.net surfde.
Sterkte!
Peter
Meer kan er daar niet van gezegd worden denk ik, respect!
Zo'n gezellige sfeer doet je waarschijnlijk even vergeten wat de feiten zijn. Het zijn die momenten dat ik je nog veel toewens
Tot de volgende maar weer!
Ondanks je situatie ben ik blij om te zien dat je toch het maximale eruit probeert te halen. Respect!
Groetjes,
Alex
Groeten
Rob
Respect voor je houding in deze situatie en ik wens je veel sterkte toe!
Groet,
Rick
Dave
Dat ziet er gezellig uit!!! Ik ben blij dat er ruimte is om iemand zoals jij ook goed op te vangen, zo vol van het genieten nog!!!
Ik ben blij dat het na de vorige update nu toch een stuk beter gaat!
Groeten Robert.
Ps. Ik je mail adres op zoeken om je eens flink te komen lastig vallen!
Yoeri, ik denk dat je de impact van deze woorden moeilijk kan overschatten. Zowel voor toekomstige bewoners van de PZ als voor het team zijn dit woorden om je aan op te trekken.
En... dit is alweer één van de zinnetjes in jouw weblog die een mens eens anders tegen de dingen doet aankijken.
Waarvoor dank
Oed an tges!
Sam
Ik hoop ook dat je zover de tijd gegund is, je er op jouw manier van kan genieten.
Heel veel sterke, Chris
Heel veel sterkte Yoeri, ik blijf je volgen (net als vele, vele anderen)!
Dat geldt voor iedereen, helaas voor jou eerder dan voor anderen. Onafwendbaar is het einde voor iedereen, uiteindelijk.Naar de Palliatieve Afdeling ben ik niet gekomen om te sterven, ik ben hierheen gekomen om nog maximaal te leven, wetende dat het einde er onafwendbaar zit aan te komen...
Blijf voor het maximale gaan!
Als ik iedere keer je blog lees, besef ik dat het leven niet vanzelf sprekend is.
We moeten genieten elke dag weer.
Ik heb er diep respect voor zoals je iedereen een blik in je prive leven gunt.
Ik wens je en je family heel erg veel sterkte toe.
Een kennis (meid van 14) van me heeft ook Cystic Fibrosis en is heel erg herkenbaar, met wat je schrijft. Elke avond moet ze stomen elke dag weer.
Progie
Veel sterkte toegewenst!
Grt,
Torsten
Elfde en twaalfde rij, laatste en eerste foto
Een aantal maanden geleden kwam ik bij toeval op je blog terecht en sindsdien lees ik 'm regelmatig. Erg mooi om te lezen hoe je met deze situatie omgaat. Ik denk net als velen dat hier een hoop mensen van kunnen leren. Respect.
Zoals zovelen lees ik ook al een tijdje met je blog mee en ben zeer onder de indruk van je openheid en moed.
Niets anders dan zeer diep respect naar jou.
Zaterdagnamiddag per toeval op de blog van yoeri terecht gekomen. Bij het lezen krijg ik echt kippevel. Raar en eigenlijk wel heel oneerlijk dat yoeri er niet meer is. Ook al kende ik yoeri niet persoonlijk, zijn verhaal treft me enorm. Hoe hij met de situatie omging. Een voorbeeld van moed en positiviteit. Ik hoop echt dat jullie:, pa, ma, vriendin en familie de moed en doorzetting hebben om verder te gaan. Dat het een troost mag zijn dat yoeri voor velen een vriend was en blijft. Bij het bekijken van de foto's kan je alleen maar diep respect hebben voor jullie jongen, vriend, familielid.